PhytoChi CZ PhytoChi SK PhytoChi PL

logo500-pj-PL

Cynamonowiec wonny (Cinnamonum aromaticum)

Skořicovník čínskýNazwa łacińska:  Cinnamomum aromaticum

Rodzina: Lauraceae, wawrzynowate

Wykorzystuje się: kora gałązki i łodyg

Najczęstsze zastosowanie w medycynie tradycyjnej:niski puls serca, bóle głowy, trudności z oddychaniem, oddychanie przyśpieszone, pomoc w leczeniu rwy kulszowej oraz bólów kolan, zmniejszenie bólów brzucha, wymioty i bóle menstruacyjne.

Informacje ogólne: cynamon chiński lub również kasja jest zazwyczaj uważany za inny gatunek niż cynamon sajgoński lub cejloński, który na pewno znajdziesz w swojej kuchni. Przemysł spożywczy preferuje właśnie te dwa gatunki w związku z ich lepszym smakiem, jednak przemysł farmaceutyczny stosuje i kasja oraz inne gatunki cynamonu. Dla zwyczajnego człowieka, niezbyt obeznanego z tą problematyką, różnica w smaku jest na tyle mała, że raczej jej nie rozpozna.

Drzewo cynamonowca może rosnąć nawet na wysokość 12-17m. Hodowcy kasji zazwyczaj  przycinają drzewa tak, żeby nie rosły wysoko, chcąc w ten sposób ułatwić zbieranie plonów. Istnieje wiele gatunków kasji. Najbardziej popularne są dwa: quills (=zrolowana kora cynamonowca) i strip (=paski). Quills są uzyskiwane z młodych drzew (5-, 6-letnich) a strips z drzew starych. Kasja jest produkowana wyłącznie w Chinach, gdzie nosi nazwę rou gui. Największa produkcja prowadzona jest w prowincjach: Kuangsi, Guangdong i Junnan. Znaczna część plonów jest wykorzystywana do produkcji oleju z kasji (znanego tez jako olej z cynamonu chińskiego), który, tak jak zwykły olej cynamonowy w krajach Zachodu, jest często stosowany do przyprawiania dań oraz w celach farmaceutycznych.

Kasja zawiera 1-2% olejku eterycznego (olejku z kasji), któremu to ta roślina w największym stopniu zawdzięcza swój korzenny smak i zapach. Tak jak inne produkty z kory, również kasja zawiera dużą ilość substancji chemicznych, które są wykorzystywane w produkcji zapachów i aromatów. Aldehyd cynamonowy, którego jest najwięcej (75-90%), podczas doświadczeń naukowych oddziaływał na myszy jak środek uspokajający oraz substancja uśmierzająca ból.

Kasja jak i zwykły cynamon są od tysięcy lat obecne zarówno w kulturach wschodnich jak i zachodnich. Stosowane są w leczeniu biegunek, reumatyzmu, przeziębienia, wysokiego ciśnienia krwi, dolegliwości nerek oraz bólów brzucha.

Oddziaływanie na organizm: Naukowcy z Chin i Japonii odkryli, że kasja działa jak środek uspokajający oraz obniża wysokie ciśnienie krwi i temperaturę ciała u zwierząt doświadczalnych. Olej z kasji posiada właściwości antyseptyczne, niszczy różne rodzaje bakterii i grzybów.

Najczęstsze zastosowanie w medycynie tradycyjnej: W Chinach kasja jako lek jest już używana od kilku tysięcy lat. Pierwsza wzmianka o tej roślinie pochodzi z okresu władzy dynastii Han – opisano ją w zielniku Shennonga w rozdziale ziół nietoksycznych. Obecnie kasja jest uważana za roślinę mało toksyczną o właściwościach rozgrzewających. Jeśli użyjemy zbyt dużej ilości rośliny (37g i więcej), mogą pojawić się oznaki zatrucia: zawroty głowy, „rozmazane widzenie”, kaszel, silne pragnienie, ograniczone oddawanie moczu. Te oznaki są oznaczane za „symptomy ciepłe” i leczenie ich wymaga zastosowania ziół chłodzących np. fasola mungo (Vigna mungo) lub kwiat złocienia wieńcowego (Chrysanthemum coronarium).

Tradycyjna medycyna chińska stosuje cynamon chiński w leczeniu zimnych rąk i nóg, słabego pulsu, bólów głowy, rwy kulszowej (ischialgia), bólów kolan, utrudnionego oddychania połączonego z sapaniem, przyśpieszonego oddechu, bólów menstruacyjnych, nieregularnych miesiączek, bólów brzucha i wymiotów. Dawka dzienna to 1-4,5g, stosowany jest w formie proszku lub herbaty.

Olej z kasji jest najczęściej używany jako lek przeciw wzdęciom i gazom, tonik na żołądek. Dawka dzienna to 0,06 – 0,6ml (1-10 kropli) rozcieńczonych wodą.

Leczenie domowe: W wielu istniejących przepisach kasja stosowana  jest w połączeniu z wieloma innymi ziołami. Poniższe dwie receptury należą do tych najłatwiejszych: w leczeniu bólów brzucha i biegunki spowodowanych przez gazy żołądkowe i jelitowe, należy pomieszać tę samą ilość sproszkowanej kasji i goździka (po 28g każdego). Mieszanka ta jest przeznaczona do użytku wewnętrznego lub zewnętrzniego.

Zastosowanie wewnętrzne: proszek popijamy wodą, dzienna dawka to 0,6 – 1,6g.

Zastosowanie zewnętrzne: małą ilość proszku (równe proporcje) należy nanieść na plaster o wymiarach 6x6xm i nalepić go w okolicach pępka.

Podczas leczenia ran traumatycznych (bójki, zderzenia, upadki), po których dochodzi do zatoru krwi i bólów ciała, należy wsypać ok. 6g sproszkowanego kasji do wina.

Dostępność: kasja jest sprzedawana w sklepach ze zdrową żywnością oraz w sklepach z ziołami chińskimi.